Over Belly Bandit
Onze grootmoeders en overgrootmoeders kunnen zich nog wel de tijden herinneren, waarin de kersverse moeders gedurende een aantal weken na de bevalling werden ingebonden in katoenen sluitlakens om de buikspieren te ondersteunen en te helpen in de oude positie terug te komen.
Ze lagen vierentwintig uur plat in bed, de tweede, derde en vierde dag deden ze op aanwijzing verschillende oefeningen met benen en voeten, de vijfde dag mochten ze bungelen, dat wil zeggen op de rand van het bed zitten en benen en voeten bewegen. De zesde dag onder begeleiding naar de douche en dag zeven, acht en negen leerden ze omgaan met de baby. Op de tiende dag ging de kraamverpleegster naar huis of de moeder kwam thuis uit de kraamkliniek. Negen dagen hadden ze het sluitlaken om, zodat de rechte buikspieren weer konden aansluiten. Door de uiteenzetting van de buik tijdens de zwangerschap wijken de buikspieren van elkaar (diastase) en het sluitlaken heet dus ook niet voor niets sluitlaken.
Waarom draagt een sluitlaken zo fijn? De buikbanden die momenteel te koop zijn, bieden lang niet zoveel steun als het sluitlaken: het woord 'sluit' in sluitlaken geeft het al aan: door het speciale ontwerp en de knooptechniek kan het aangenaam strak worden omgebonden, waardoor de rechte buikspieren weer naar elkaar toe worden getrokken, als het ware 'gesloten'. Dit bevordert het herstelproces van de buikspieren.
